Wil je ook zelfstandig werken aan jouw fysieke doelen zonder gezeur?
Direct Toegang
X
Wil je ook zelfstandig werken aan jouw fysieke doelen zonder gezeur?
50% Complete
Tijdens deze Gratis Videoserie maak je kennis met het optimaal leren eten en trainen zodat je echt grote stappen kunt gaan zetten in de richting van jouw fysieke doelen.Met onder andere: Omgaan met onbegrip vanuit je omgeving Wat te doen bij eetbuien? Eten rondom de training én voor het slapen gaan

Page content

GASTBLOGGER REBECCA: Geen bikini fitness prep en wedstrijd voor mij

article content

GASTBLOGGER REBECCA: Geen bikini fitness prep en wedstrijd voor mij

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Hallo hallo,

Warning: lang verhaal voor de boeg over mijn bikini fitness prep. Voor de ADHD-er die zich niet zo lang kan concentreren, hier alvast een samenvatting: halve maand te laat met blog (sorry), halfdood door JBC prep, gestopt met JBC prep, nu trainen en bijkomen en (vr)eten. Zo, kort maar krachtig. De lange versie hieronder.

 

Bikini fitness prep survival en eind

Vier en een halve week voor de JBC begon ik trouw op tijd aan mijn blog. SOS Prepsurvival was de titel daarvan. Waar ik in januari een nieuwe start maakte met de JBC prep, bleek al snel dat mijn lijf nog steeds niet mee wilde werken. Een herhaling van de SAP cup prep: mijn lijf wil niet afvallen, behalve als het in een belachelijk groot tekort komt. Daarom ging ik al vrij snel weer over op PSMF. De hoop was dat mijn vetpercentage in twee weken PSMF zo zou kelderen, dat ik daarna weer even ietsje meer kon eten om vervolgens de laatste weken voor de wedstrijd weer PSMF te gaan doen.

Jammer genoeg bleek mijn vetpercentage niet te kelderen. PSMF gaf de “normale” lijn van vetverlies, dat wat al minimaal nodig was om de wedstrijd te kunnen halen. De enige manier waarop ik een kans had om de JBC te halen (nog steeds 50/50) was met volledig PSMF doorgaan. Een grote aanslag op je gezondheid en algemeen functioneren. Eigenwijs als ik was wilde ik me nog niet gewonnen geven. Zolang ik de kans had om de JBC te behalen wilde ik blijven vechten. Dus met 2 weken PSMF op zak ging ik de derde week in. Doorbeuken.

 

Het ging niet meer

Nou ik heb het geweten. Pff, wat ben ik kapot gegaan. Om maar een paar voorbeelden te noemen: ik kon niet meer in slaap komen doordat ik misselijk was van de honger en mijn lijf zo onder stress stond, ik moest mezelf ertoe zetten om op te staan of naar de wc te gaan, ik was in complete zombie modus waarbij zoveel prikkels uit de omgeving aan mij voorbijgingen, of dat ik juist ontzettend kon schrikken van onbenullige dingen, overal waar ik kwam vroegen mensen me of ik moe of ziek was. Wanneer ik wakker werd zakte de moed al in mijn schoenen, weer een hele dag doorkomen. Vervolgens moest ik mezelf door de dag heen continue aansporen om vol te houden.

De hele dag ging het in mijn hoofd: kom op Rebec, niet opgeven, gewoon doorgaan, je kunt het wel, nog heel even, voor je het weet is dit ook weer voorbij. Ik was compleet geobsedeerd door het proces, continue maalstromen gingen door mijn hoofd. Daarbij kwamen de dagelijkse jankbuien. En bij het trainen lukte de opwarmronde al bijna niet.

 

De uiteindelijk keuze

Natuurlijk was ik me er wel van bewust dat dit eigenlijk te ver ging. Aan de andere kant: ik had er al zoveel voor opgegeven, dan kon dit er ook nog wel bij. Heel even nog. Ik wilde sterk zijn, ik wilde niet falen, ik wilde zo ontzettend graag dat podium op. Maar het ging niet. Waar eerst mijn lijf stopte en mijn hoofd nog door kon gaan, was ik na drie weken PSMF mentaal ook volledig gesloopt. Het was geen opgeven, maar ik kon niet meer. Ik wilde geen aanslag meer doen op mijn lijf, ik wilde niet zo doodongelukkig rondlopen, ik wilde gewoon weer mezelf zijn.

Dus zondag 19 februari, met nog 4 weken te gaan, ben ik ermee gestopt. Geen SAP cup voor mij, geen JBC voor mij, geen andere wedstrijd voor mij. Het is voor nu even klaar.

 

En nu?

En nu dan Rebecca? Wat ga je nu doen? In mijn eerste week heb ik niets verplicht gedaan. Ik heb me niet gewogen, niet gemeten, geen eetschema aangehouden en geen trainingsschema aangehouden. HEERLIJK. Wat een rust gaf dat. Ik heb alles zoveel moeten forceren, dat het goed was om even vrij te zijn. Tegelijkertijd gaf het me de kans om te bedenken wat ik nu verder wilde. Daar was ik al snel uit: ik wil leren eten op gevoel en sterker worden/massa bouwen. Zoals ik tegen een vriend zei: HULK modus aan en gaan.

Het leren eten op gevoel is heel belangrijk voor mij. Voordat ik dit hele traject begon had ik geen rem met eten. In het afgelopen jaar heb ik elke dag volgens een schema gegeten. Dit vond ik aan de ene kant heel rustgevend: ik weet wat ik eet en weet dat het goed is. Aan de andere kant vind ik dit niet een juiste aanpak voor in het dagelijks leven. Ik wil mijn lijf leren kennen, niet de nummertjes (macro’s). Zelf maat kunnen houden, zelf kunnen bepalen wat goed voor mij is en makkelijker om kunnen gaan met sociale events of onverwachte dingen.

Ik vind het super spannend om deze stap te maken, voornamelijk omdat ik mezelf gewoon niet zo vertrouw met eten, maar aan de andere kant denk ik dat dit mijn beste uitdaging is. Als ik dit kan leren, zal me dat zo veel opleveren. Van Jeanet heb ik richtlijnen gekregen en sinds deze week ben ik begonnen.

 

Sterk en groot worden

Naast het leren eten op gevoel wil ik krachttraining blijven doen. Nooit gedacht dat ik dat zou willen, maar het is echt een passie van mij geworden. In de laatste weken dacht ik dat het zo fijn zou zijn om niet meer naar de sportschool te moeten gaan, maar stiekem ga ik toch het liefst 4x in de week. Als ik nu een keer niet kan, word ik daar nog steeds onrustig van 😉

Het afgelopen jaar heb ik voornamelijk getraind richting een bikini fitness fysiek. Nu heb ik de vrijheid om te trainen richting mijn ideale fysiek en doelen. Zo wil ik graag zwaar kunnen bankdrukken. En ik wil grotere biceps. Mezelf kunnen optrekken. Een mega rug. Gewoon super veel gewicht kunnen verslepen.

Laat ik je hiermee direct een belangrijke les leren: praat nooit in je enthousiasme met een coach, want daar ga je spijt van krijgen. Ik deed dat dus. Jeanet, dit lijkt me cool en dat ook en dat wil ik en zus en zo. Een dag later krijg ik een trainingsschema waar ik direct bang van word. Jep, het is haar gelukt om alles wat ik wilde in een schema te douwen. En nu moet ik LIJDEN! Ze zeggen dat sporten goed voor je is, dat je je er fit van gaat voelen. Nou daar merk ik weinig van. Waar ik gister nog vrolijk (maar niet heus) mijn walking lunges aan het doen was, loop ik vandaag niet meer. Eigen schuld, maar jij bent gewaarschuwd…

 

De balans opmaken

Een jaar geleden begon ik met mijn bikini fitness traject. Ik begon om de volgende redenen: strak en gespierd worden, sterk zijn, discipline ontwikkelen, een fysiek doel bereiken, goed leren omgaan met eten en vrouwelijker worden.

In dit jaar ben ik veel sterker geworden en zie je de lijnen van spieren in mijn lijf. Ik heb de discipline gehad om een jaar lang elke week te gaan sporten. In dit hele jaar ben ik 3 weken “maar” 3 keer naar de sportschool gegaan. De rest van de tijd 4 of 5 keer. Waar ik vorig jaar nog iele schouders had en mijn biceps keihard kon aanspannen zonder verandering te zien, heb ik nu eindelijk wat rondere gespierdere schouders en ook plopt mijn bicep schattig tevoorschijn als ik hem aanspan. Ik heb een kont om een krat bier op te stallen (of zoals een vriend subtiel zei in de sportschool: jeemig, wat een billen heb jij ^^). Mijn benen worden steeds meer de stalpoten die ik voor ogen heb. En mijn rug geeft eindelijk aanleiding om kleding te dragen waarbij je schouderbladen zichtbaar zijn, omdat er nu tenminste iets te zien valt.

 

Trots op mijn doorzettingsvermogen

Ik ben trots op mijn doorzettingsvermogen met sporten en geniet van de resultaten. Ik ben nog niet waar ik zijn wil, maar ik zit op de goede weg. Qua eten en strak zijn heb ik mijn doelen niet bereikt. Nou misschien gedeeltelijk. Ik ben wel in staat geweest een dieet vol te houden, maar eten blijft mijn zwakke punt. Daarom vind ik het ook zo belangrijk om nu te gaan leren eten op gevoel. Strak ben ik ook niet geworden. Hoewel ik echt afgevallen was, zat er nog een duidelijk laagje vet om mij heen.

Nadat ik gestopt was heb ik er nog een paar kilo vet bij op gegeten. Nu ben ik dus zeker niet strak meer. Soms vind ik dat lastig, soms word ik er verdrietig van dat ik dat doel nooit heb kunnen bereiken ondanks mijn keiharde inspanning, maar aan de andere kant voel ik me nu weer levendig en goed. Maken die paar kilo dan uit? Ik weet het nog niet. Wel weet ik dat ik nu eerst wil leren eten op gevoel en niet direct weer wil focussen op afvallen.

 

Een nieuw wedstrijddoel?

Ik heb voor 2017 geen wedstrijd doel meer. Wanneer ik toch weer wil afvallen of naar een wedstrijd toe wil werken ga ik dat heel anders aanpakken: langzaamaan, de tijd nemen en wanneer mijn lijf klaar is ga ik kijken welke wedstrijd ik tegen die tijd kan doen. Ik moet de wedstrijd aanpassen aan mijn lijf, niet andersom. Ik denk dat ik ooit wel weer een poging ga doen om strak te worden, maar voor nu ligt de focus op andere doelen.

En het doel van vrouwelijker worden? Tsja, geen idee of ik die behaald heb. Ik ben nog steeds een kluns op hakken en vermijd ze nu lekker. Gympies for life. Haha, nee grapje. Ik ben me comfortabeler gaan voelen in mijn lijf, waardoor ik me meer vrouwelijk durf te uiten. De glitterangst is voorbij, daar ben ik door mijn bikini spontaan overheen gekomen. Ik draag bijna dagelijks mascara en bijna wekelijks een jurkje, wooooow doel behaald 🙂

 

Een bijzonder jaar..

Al met al was het een bijzonder jaar. Ik heb veel geleerd en ben ver gekomen. Misschien nog niet tot de eindstreep, maar die komt nog wel. Grote doelen vergen tijd. Dat is prima. Ik besef me nu meer dan ooit dat ik mijn podiumdoel nodig had om te werken aan die andere doelen. Het heeft gewerkt. Mijn levensstijl is compleet veranderd. Ik ben compleet veranderd. En ik ga nog meer veranderen. Over een paar weken ben ik weer terug met een update over mijn nieuwe doelen. Oja, als je nog een vraag hebt of iets anders wilt weten, geef dat gerust aan, dan neem ik dat mee in de volgende blog!

 

See ya,

Rebecca[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Comment Section

0 reacties op “GASTBLOGGER REBECCA: Geen bikini fitness prep en wedstrijd voor mij

Plaats een reactie


*


Phoenix WebsitePhoenix Website